Granite belongs to intrusive rock in acidic (SiO2>66%) kvikuberg sem er algengasta bergið í þessum flokki og er að mestu ljós holdrautt, ljósgrátt, grátt hvítt o.fl. Meðalgróft korn, fínkornabygging, massíf uppbygging. Sum eru margbreytileg mannvirki, kúlulaga bygging, gneissbygging o.s.frv. Helstu steinefnin eru kvars, kalíumfeldspat og sýruplagíóklas og aukasteindir eru bíótít, amfíbóla og stundum lítið magn af gjósku. Það eru til margar tegundir aukasteinda eins og magnetít, sphene, sirkon, apatit, turmalín, flúorít osfrv. Innihald kvars er stærst meðal ýmissa kvikuberga, allt frá 20-50% til 50-60 % fyrir nokkra. Innihald kalíumfeldspats er að jafnaði meira en plagioklas og hlutfallið þar á milli er venjulega að kalíumfeldspat er tveir þriðju hlutar alls veldspats og plagioklas er þriðjungur alls feldspars. Kalíumfeldspat í granít er að mestu ljós holdrautt og einnig grátt hvítt og grátt. Gráhvítur kalíumfeldspat og plagioklas er oft erfitt að greina á handsýnum. Á þessum tíma ættum við að fylgjast vandlega með tvíkristallaeiginleikum þessara tveggja tegunda feldspars, vegna þess að plagioklas hefur lamellar tvíkristalla. Þegar handsýninu er snúið við sjáum við reglulega ljósa og dökka bletti á plagioklaskristöllum, en kalíumfeldspat er tvíkristalla af kortagerð sem sýnir tvo hálfkristalla með mismunandi birtustigi.
Granít er einnig hægt að nefna frekar eftir tegund dökks steinefnis. Dökkt steinefni er til dæmis aðallega bíótít, sem kalla má bíótítgranít, sem er algeng tegund af granít. Ef bíótít og muskóvít eru næstum jöfn að innihaldi má kalla þau glimmergranít. Ef dökka steinefnið er aðallega amfíbóla má kalla það amfíbólugranít. Ef dökka steinefnið er aðallega gjóska má kalla það gjóskugranít. Ef það eru nánast engin dökk steinefni má kalla það hvítt granít
